Ik was toen ik 18 was voor een week lang op reis. Ik logeerde bij een alleenstaande mati en die gaf als huisregel: “plas zittend, want ik ga niet je pis dat overal spettert, voor je opruimen. Of je gaat t zelf moeten doen.” Ik ben sinds die week die vent die zittend plast. Al…

Soo this morning, me and my son touched down at Schiphol after two weeks in Suriname that could easily win any best-father-and-son time competitions. I could challenge myself to write and write and write about the experience, but there are not enough letters in the alphabet and I am not the greatest writer that ever…

“Misschien worden deze dingen die er onderhuids waren nu eens eindelijk geadresseerd. Maar ja, misschien is dat ook wishful thinking.” Wijzere woorden hoorde ik afgelopen weekend niet. Ik moest zondagmiddag naar Utrecht rijden en besteedde mijn tijd in de auto aan een handsfree telefoongesprek met een kennis in Suriname, om het eens te hebben over…

Er is dat ene moment op het pad van een creatieveling wanneer het gebeurt. Die ene essentiële kwaststreek die de Sisteen Chapel afmaakte. Michael Jackson zijn Remember the Times videoclip. Die sprong van Michael Jordan die Nike vereeuwigde op haar basketbal Air patta. Die bangi die van ver achterin zijn dominante plek opeist in een…

Ik had al vier awards aan mijn muur hangen voor journalistieke verslaggeving (waaronder deze in bijgaande foto), toen een organisatie mij nomineerde voor de tweede editie van hun jaarlijkse awards show. Ik was beledigd, want ik vond mezelf heel wat en ze hadden me niet overwogen voor hun eerste award show. En ik vond mezelf…

Duuuuss Vorige week wilden twee boze witte mannen met te korte lontjes waarvan de wereld hen heeft overtuigd dat het allesbevredigende olifantenslurven zijn, mij tot een online discussie verleiden. Het ging over de notie of zwarte mensen meer bij zwarte bedrijven moeten kopen en daar waren ze boos om, want hoe durf ik zwarte mensen…