Er is dat ene moment op het pad van een creatieveling wanneer het gebeurt. Die ene essentiële kwaststreek die de Sisteen Chapel afmaakte. Michael Jackson zijn Remember the Times videoclip. Die sprong van Michael Jordan die Nike vereeuwigde op haar basketbal Air patta. Die bangi die van ver achterin zijn dominante plek opeist in een…
It’s not a good thing to admit to doing, but fuck it: I hate these simpledick motherfuckers who walk around with their selfie sticks snapping pictures of themselves and their self confident grins that say ‘look at me doing shit and being great’. Pompous has gotten a new meaning. What kinda level of voyeurism must…
By Marvin Hokstam in Amsterdam In Amsterdam involving migrants in their wellbeing proved effective this week. The predominantly Black neighborhood of Zuidoost (Southeast) Amsterdam, woke up on Monday morning to a call to riot. Throughout the weekend police and military police had clashed with rioters in the cities of Eindhoven, Hilversum and Rotterdam and in…
Stond laatst in de rij bij de Appie, anderhalf meter achter de klant voor me … Hele jonge gast sluit achter me aan. Hij is aan de telefoon en ik kan zijn vriendinnetje aan de andere kant horen. Ik zei niks, maar iemand zo dicht op me stoort me al vóór Corona, dus het gaat…
By Marvin Hokstam, freelance writer When you’re in the Netherlands, dare to hop over its open borders and take a drive through Europe’s vastness. Don’t just stay in Amsterdam, Rotterdam or The Hague, but go beyond. You’ll realize (again) that there’s much more to this earth than we allow ourselves to see as we get bogged…
Door Marvin Hokstam De zesde dr Sophie Redmondlezing zondagavond in Amsterdam bracht de aanwezigen naar verschillende uitersten. Terwijl buiten een weerbarstige winter aanhield met een hopelijk laatste stuiptrekking, heerste binnen het gebouw van de Vereniging Ons Suriname een warme karakteristieke sfeer van Surinaamse vrouwenkameraadschap en inspiratie, en van mensen die ter plekke ineens doorkregen dat…
Als kleine jongen moest ik een paar keer per week wel twee tot drie kilometer lopen van huis naar mijn vader zijn werkplek, om hem zijn avondeten te brengen. M’n moeder pakte het in een Tupperware bakje, knoopte een kraakschone doek eromheen en dat ging dan in een tas. Daarmee liep ik door de hete…
Daar is hij dan. Lesley Adu schoot de Black Male Achievers groepsfoto georganiseerd door Gershwin Bonevacia en Emmanuel Agyekum Trots dat ik erbij mocht staan met deze giants. Ik schreef er ook over: https://afromagazine.nl/opinie/35-mannen-35-artikelen-toch
Daar liep ik dan, met mond vol tanden, terwijl die oude meneer een deel van mijn zware boodschappen voor me sjouwde. “Wat 50 cent niet waard is!”, zei ik, terwijl ik hem met rollende ogen aankeek. Ik kende hem niet; nog steeds niet eigenlijk. Zou hem vandaag zo voorbijlopen, ook al zal ik hem niet…
Het was eind 1999. Eeuwwisseling! Ik woonde nog niet heel lang op St. Maarten; was er na allerlei omzwervingen door de regio terechtgekomen en had er nog geen groot sociaal netwerk opgebouwd. En ik wilde eigenlijk in Suriname zijn, want met owru yari ben je in Suriname. Zeker wanneer een eeuw een andere eeuw wordt….
