Applause

Het was 1999 op SXM.

Ik had toen een gammele witte Daihatsu Applause die me alleen maar hoofdpijn bezorgde … Ik was er meer onder dan in. Maar er was een keer dat ik applaudiseerde voor mijn Applause.

Een junkie hing altijd rond ons kantoor en dan bood hij aan je auto schoon te maken en te wassen. Ik maakte er graag gebruik van want die Daihatsu zat altijd onder beach zand. Maar tegelijkertijd had ik er ook altijd spijt van wanneer hij het gedaan had, want de auto rook dan dagenlang naar zure junkie body odor. 🤮.

En kleingeld was altijd verdwenen na zo’n schoonmaakbeurt. Maar ik vond t ook zielig, hoe hij daar rondliep met zijn korte broek en groene of rode bril zonder glazen. Handige vent verder. Als je auto gedeukt was kon hij de deuk er zo uit slaan.

Maar toch niet te vertrouwen wanneer je net als mij te goeder trouw bent.

Want wan yarten schoot hij me weer aan toen ik het kantoor binnenliep. “Yo boss, can I wash your car for you? 10 dollah.” (hij wist inmiddels dat ik m niet meer in m’n auto wilde, dus hij vroeg niet meer of hij kon schoonmaken). Maar ik had nog wat te leren van ‘m.

Ik gaf hem het tientje en hij zei dat hij eerst wat ging doen en dan zou wassen. Maar toen ik een paar uur later naar huis ging, was het niet gedaan.

Ik vroeg hem de volgende keer dat ik hem zag wanneer hij het ging doen. Kreeg een smoes. Gebeurde niet. En daarna ook niet. Het gebeurde nooit.

Ok. Abun. Ik ben geduldig. Net als mn wraak.

En toen kwam de beruchte Hurricane Lenny. Een geduchte orkaan die vier mensen doodde voordat hij geland was. Lenny staat nog steeds bekend om zijn regen; het eiland was onder het water.
Erg, maar het zou me van te pas komen.

Toen ik op weg was naar kantoor de eerste dag na de orkaan, zag ik mijn junkie mati langs de weg staan bij de gas station van Madame Estates, op de perfecte plek precies naast een enorme plas water.

En hij was droog!

Kijk normaal zou ik geremd hebben en heel langzaam door de plas hebben gereden, want ik lijk wel ASO, maar zo ben ik niet.

Maar deze keer, say denk mi du!?

Splatsjjj!.

Mijn nooit gewassen auto maakte zo’n grote vloedgolf, bijna twee meter hoog, dat het viesbruine strati orkaanwater hem helemaal bedekte.

HEAD! 
TO! 
TOE!

Ik keek in mijn rearview mirror en zag hem woest naar me gebaren.

Hij gilde er ook iets bij; ik kon het niet horen, maar ik wist dat het niet echt een compliment was naar mij, mijn moeder en mn grootmoeder, mijn kinderen en mijn hele familie.

Ik zag mezelf ook in de spiegel.

Mijn ogen grijnsden voldaan en mijn mond zei geluidloos ‘ai, karma is a bitch, bitch!’.

Ik wist op dat moment wat men bedoelde wanneer men zei “Marvin you got a devious smile when you ready eh.”

Applaus